Jak księgować koszty w księdze podatkowej?

Istnieją dwa sposoby ewidencji kosztów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Koszty możemy księgować wg metody tzw. „kasowej” (uproszczonej) lub memoriałowej.

Metoda kasowa ujmowania kosztów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów polega na tym, iż koszty ujmowane są w dacie ich poniesienia, czyli zgodnie z art. 22 ust. 4 i ust. 6B ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w dacie wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w księdze podatkowej.

W metodzie memoriałowej trzeba rozgraniczyć sobie rodzaje kosztów na bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie to te, które bezpośrednio związane są z przychodem. Na przykład koszt zakupionego towaru. Koszty pośrednie to np. koszty najmu lokalu, obsługi księgowej, usług telekomunikacyjnych. Koszty bezpośrednie księgowane są w roku podatkowym, w którym uzyskano odpowiadające tym kosztom przychody (tzn. zakupiony towar ujęty będzie w kosztach wtedy gdy uzyskam przychód z jego sprzedaży).

Koszty pośrednie w dacie ich poniesienia. Jeżeli jednak koszty pośrednie wykraczają poza rok podatkowy (np. usługi telefoniczne za okres od 15 grudnia 2018 do 14 stycznia 2019 r.) to wówczas w danym roku podatkowym ujmę tylko te koszty, które proporcjonalnie dotyczą danego roku podatkowego. Tak więc z faktury za usługi telefoniczne za okres od 15 grudnia 2018 r do 14 stycznia 2019 r. w koszty roku 2018 ujmę proporcjonalnie tylko tą część, która dotyczy okresu od 15 grudnia do 31 grudnia 2018 r.

Z reguły w kwestii księgowania kosztów w podatkowej księdze prościej jest stosować metodę kasową (uproszczoną), niż metodę memoriałową.

Leave a Reply